Мазкур мақолада Ўзбекистон Республикасининг транспорт дипломатияси соҳасидаги шартномавий-ҳуқуқий ва институционал асослари чуқур таҳлил қилинган. Тадқиқот миллий қонунчилик базаси, халқаро конвенциялар, икки томонлама ва кўп томонлама шартномалар, ҳамда институционал тузилмалар ўртасидаги ўзаро боғлиқликни ўрганади. Натижалар шуни кўрсатадики, 2016 йилдан бошлаб Ўзбекистон транспорт соҳасида кенг қамровли ҳуқуқий ислоҳотларни амалга оширди, жумладан 2019 йилда Транспорт вазирлигини ташкил этиш, 2021 йилда «Транспорт тўғрисида»ги қонунни қабул қилиш ва 30 дан ортиқ халқаро конвенцияларга қўшилиш.

Ushbu maqolada madaniyatning inson xulq-atvori va iqtisodiy faoliyatni shakllantirishdagi o‘rni madaniyatni ratsional tanlov emas, balki meros bo‘lib qolgan axloqiy ko‘nikma sifatida talqin qilish nuqtai nazaridan tahlil qilinadi. Muallif madaniyat va ijtimoiy tuzilma o‘rtasidagi an’anaviy dichotomiyaning nisbiyligini ko‘rsatib, axloqiy me’yorlar, diniy ildizlar va tarixiy an’analar iqtisodiy samaradorlikka qanday bevosita ta’sir ko‘rsatishini asoslaydi. Maqolada madaniy ko‘nikmalarning ratsionallik bilan murakkab munosabati, diniy axloqiy tizimlarning ishonch institutlariga aylanish jarayoni hamda madaniyatning siyosiy va iqtisodiy tizimlar evolyutsiyasidagi roli yoritiladi. Turli jamiyatlardagi madaniy farqlarning iqtisodiy xulq-atvor, institutlar samaradorligi va siyosiy qarorlar shakllanishiga ta’siri misollar orqali ochib beriladi. Tadqiqot madaniyatni “irratsional hodisa” sifatida baholash biryoqlamaligini rad etib, uning jamiyat taraqqiyotidagi chuqur ratsional mohiyatini namoyon qiladi.