Mazkur maqolada pedagogik antropologiya tamoyillari asosida talabalarning nutqini rivojlantirish masalasi ilmiy-nazariy va metodik jihatdan tahlil qilinadi. Ta’lim jarayonida shaxsni markaziy qadriyat sifatida e’tirof etuvchi antropologik yondashuvning mohiyati ochib berilib, uning nutqiy faoliyatni rivojlantirishdagi ahamiyati asoslab beriladi. Maqolada talabalarning nutqini rivojlantirishda antropologik kuzatuv, refleksiya, dialogik muloqot, interfaol va ijodiy metodlarning samaradorligi yoritiladi. Shuningdek, nutqni rivojlantirish jarayonida fanlararo integratsiyaning o‘rni ko‘rsatib beriladi. Tadqiqot natijalari pedagogik antropologiya asosida tashkil etilgan mashg‘ulotlar talabalarda mantiqiy, izchil va madaniyatli nutqni shakllantirishga xizmat qilishini tasdiqlaydi.

Mazkur maqolada globallashuv sharoitida oliy ta’lim tizimida talabalar mobilligini ta’minlashda qo‘shma ta’lim dasturlarining pedagogik va institutsional mexanizmlari ilmiy-nazariy jihatdan tahlil qilinadi. Tadqiqot doirasida rivojlangan davlatlar, xususan Yevropa Ittifoqi mamlakatlari, AQSh va Osiyo ta’lim makonida shakllangan qo‘shma ta’lim modellari, ularning normativ-huquqiy asoslari, akademik kreditlarni tan olish tizimi, ta’lim sifatini kafolatlash mexanizmlari hamda universitetlararo hamkorlikning institutsional shakllari chuqur o‘rganiladi. Maqolada qo‘shma ta’lim dasturlarining talabalar akademik va madaniy mobilligini rivojlantirishdagi o‘rni, pedagogik jarayonda kompetensiyaviy yondashuvni amalga oshirish imkoniyatlari hamda transmilliy ta’lim muhitida ta’lim mazmunini uyg‘unlashtirish masalalari kompleks yondashuv asosida yoritiladi.

Yuridik terminologiya qonunlar, sud jarayonlari, huquqiy hujjatlar va rasmiy muloqotda ishlatiladigan maxsus lug‘at bo‘lib, aniqlik, tushunarli va bir ma’nolilik bilan ajralib turadi. U huquqiy tizimning tarixiy, madaniy va siyosiy kontekstini aks ettiradi va aniq talqin, tarjima va huquqiy amaliyot uchun zarurdir. Yuridik atamalar yagona so‘zli, birikma va barqaror ko‘p so‘zli iboralarga bo‘linadi, har biri ajralmas huquqiy birlik sifatida ishlaydi. Ingliz va o‘zbek yuridik terminologiyasini solishtirish struktural farqlarni ko‘rsatadi. Ingliz tili umumiy huquq an’analari ta’sirida birikmalar va barqaror iboralardan foydalansa, murakkab huquqiy tushunchalarni qisqa va aniq ifodalash imkonini beradi. O‘zbek tili esa fuqarolik huquqi tizimi va analitik tabiati bilan ko‘p so‘zli tavsifiy tuzilmalarni afzal ko‘radi. Ushbu struktural va funksional farqlarni tushunish yuridik tarjima va madaniyatlararo muloqotda aniqlik va qat’iylikni ta’minlash uchun muhimdir.

Тайёрланган мақолада Ўзбекистон давлат таълим тизимига  сунъий интеллект технологияларини кенг тадбиқ этиш бўйича таҳлилий материаллар ўз аксини топган. Шунингдек, мақолада сунъий интеллектга асосланган ҳолда Олий таълим муассасаларига қабулни амалга ошириш, талабаларни илмга жалб этиш стратегияларини ишлаб чиқиш, ресурсларни рационал тақсимлаш, университетларнинг маъмурий фаолиятини оптималлаштириш ҳамда сифатли таъминот билан боғлиқ маълумотлар ҳам келтирилган.

Ushbu maqolada kiberpedagogika konsepsiyasi doirasida sun’iy intellekt texnologiyalarining raqamli va pedagogik diagnostikaga integratsiyasi hamda ta’lim samaradorligiga ko‘rsatadigan ta’siri tahlil qilinadi. Tadqiqotda nazariy tahlil va taqqoslash metodlari orqali AI asosidagi adaptiv testlash, o‘quv faoliyati monitoringi, prognozlash va avtomatlashtirilgan baholash imkoniyatlari ko‘rib chiqiladi. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, AI vositalari shaxsiylashtirilgan ta’limni rivojlantiradi, baholashning aniqligini oshiradi va o‘qituvchining metodik faoliyatini optimallashtiradi. Shu bilan birga, ma’lumotlar xavfsizligi, etik masalalar va pedagoglarning raqamli tayyorgarligi muhim muammolar sifatida qayd etiladi. Mualliflar AI texnologiyalarini kiberpedagogik muhitga integratsiya qilishda kompleks, mas’uliyatli va inson omiliga tayangan yondashuv zarurligini ko’rsatadi.

Mazkur maqolada Jalaliddin Rumiyning intellektual va axloqiy tafakkuriga xos ma’naviy-axloqiy asoslar tahlil qilinib, ularning shaxsning axloqiy o‘zini shakllantirish jarayoni hamda zamonaviy ta’limiy tafakkur uchun ahamiyati baholanadi. Qiyosiy va qabulga yo‘naltirilgan yondashuv asosida tadqiqot Rumiy ijodini jahon adabiyoti kontekstida G‘arb va o‘zbek olimlarining ilmiy talqinlari orqali ko‘rib chiqadi. Tadqiqotda axloqiy antropologiya, ma’naviy o‘zini shakllantirish hamda adabiy qabulning germenevtik yondashuvlariga alohida e’tibor qaratiladi. Asosiy tarjimalar va tanqidiy tadqiqotlar tahliliga tayangan holda, maqolada Rumiyning ichki ruhiy tajribasining G‘arb adabiy-falsafiy diskursida turlicha talqin qilinishi yoritiladi. Tahlil natijalari Rumiy tafakkuri axloqiy ong, ma’naviy transformatsiya hamda aql va ichki sezgi o‘rtasidagi o‘zaro aloqaga asoslangan inson taraqqiyotining integrativ modelini shakllantirishini ko‘rsatadi. Ushbu model zamonaviy gumanitar tadqiqotlarda axloqiy ta’lim va madaniyatlararo muloqot uchun muhim konseptual manba bo‘lib qolmoqda.

Mazkur tadqiqot bo‘lajak muhandislarda, xususan transport sohasi muhandislarida kasbiy kompetensiyalarni takomillashtirishning nazariy asoslarini yoritishga bag‘ishlangan. Tadqiqotda muhandislik ta’limining tarixiy rivojlanish bosqichlari, sirtqi va masofaviy ta’lim tizimlarining shakllanishi hamda ularning ijtimoiy-iqtisodiy ehtiyojlar bilan bog‘liqligi tahlil qilinadi. XIX asrdan boshlab muhandislarni, jumladan transport muhandislarini tayyorlash tizimining evolyutsiyasi, sirtqi ta’limning paydo bo‘lishi va rivojlanishi, masofaviy ta’limning zamonaviy axborot-kommunikatsiya texnologiyalari asosida takomillashuvi tarixiy-mantiqiy ketma-ketlikda yoritilgan. Shuningdek, sirtqi va masofaviy ta’lim shakllarining ishlab chiqarish bilan integratsiyasi, ularning muhandislarning kasbiy tayyorgarligi, ijtimoiy harakatchanligi va raqobatbardoshligini oshirishdagi o‘rni asoslab berilgan. Tadqiqot natijalari transport sohasi uchun yuqori malakali, innovatsion fikrlovchi muhandis kadrlar tayyorlashda kompetensiyaviy va innovatsion yondashuvlarning ilmiy-nazariy ahamiyatini ko‘rsatadi.

Antroponimlar onomastik tizimning (onomastika) muhim qismi bo‘lib, u xalqning madaniy tajribasini, tarixiy an’analarini va shaxs, jamiyat, din, jins va ijtimoiy rollar haqidagi g‘oyalarini aks ettiradi. Antroponimlarning ma'nosi shunchaki shaxsni belgilashdan ancha uzoqroqqa cho‘ziladi: ism inson hayotining lingvistik, madaniy, kognitiv va ijtimoiy jihatlarini o‘zida mujassam etgan ramziy hodisadir. Ism, shuningdek, insonning ulkan boyligi, eng muhim xususiyati, uning xarakteri, shaxsiyatining eng yorqin ifodasi va uning yaxlitligi bilan madaniyati va an’analari o‘rtasidagi jonli bog‘liqlikdir. Ushbu maqolada biz rus va ingliz tillaridagi to‘g‘ri ismlarning xususiyatlarini taqqoslashga, ularning tizimli o‘xshashliklari va farqlarini aniqlashga va ularning tuzilishi tamoyillarini o‘rganishga harakat qilamiz.

Ushbu maqolada bo‘lajak o‘qituvchilarda germenevtik kompetentlikni rivojlantirishning pedagogik asoslari ilmiy-nazariy va amaliy yondashuvlar asosida tahlil qilinadi. Tadqiqotda ko‘p bosqichli hermenevtik tahlil modeli, nazariya va amaliy mashg‘ulotlarning integratsiyasi hamda talabalarda tanqidiy fikrlashni rivojlantiruvchi vaziyatli topshiriqlarning samaradorligi asoslab berilgan. Hermenevtik kompetentlikning struktura komponentlari mazmuniy talqin, pedagogik interpretatsiya va refleksiv tahlil o‘qituvchi tayyorlash jarayonida asosiy kasbiy kompetensiya sifatida baholanadi.

Maqolada koreys va o‘zbek tillarida dehqonchilikka oid maqollarni lingvokulturologik tomondan o‘rganish masalalari yoritiladi. Ushbu maqolada maqollar milliy madaniyat, xalq mentaliteti va qadriyatlar tizimining muhim ko‘rinishi sifatida talqin qilinadi. Dehqonchilikka oid maqollarning lingvokulturologik tahlili orqali koreys va o‘zbek xalqlarining agrar dunyoqarashi, yer va mehnatga munosabati ochib beriladi. Maqolada lingvokulturologiya nazariyasining asosiy tushunchalari, tadqiqot metodlari hamda ushbu yo‘nalishda mavjud ilmiy ishlarning holati tahlil qilinadi.

Ushbu maqola oliy ta’lim jarayonida falsafa fanini tarixiy kontekst bilan integratsiyalashning metodik asoslarini chuqur tahlil qiladi. Tadqiqotda falsafa va tarix fanlari o‘rtasidagi pedagogik uyg‘unlikni yaratishning nazariy va amaliy aspektlari ko‘rib chiqiladi. Maqolada ilmiy tafakkur, tarixiy ong va falsafiy mulohazalarni birlashtirish orqali talabalarning tanqidiy fikrlash va ijtimoiy-huquqiy bilimlarini rivojlantirish imkoniyatlari o‘rganilgan. Shuningdek, pedagogik jarayonlarda interfaol metodlar, case-study va loyiha metodlarining integrativ ahamiyati tahlil qilingan. Maqola natijalariga ko‘ra, falsafiy bilimlarni tarixiy kontekst bilan uyg‘unlashtirish talabalarda dunyoqarashni kengaytirish, ilmiy tafakkurni chuqurlashtirish va zamonaviy ijtimoiy muammolarni hal qilish ko‘nikmalarini shakllantirishga xizmat qiladi.